「TA (たー)」 's BlOg : tOdA ErIkA

อย่างที่รู้กันว่าพรุ่งนี้ (1 พ.ค.) ประเทศไทยก็จะยกเลิกการให้บริการโทรเลขแล้ว

ก็เลยไปใช้บริการเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะยกเลิกไป(และครั้งแรกของตัวเอง - -*)

ไหนๆก็ไหน ก็เลยเซฺร์จหาประวัติโทรเลขมาด้วย

ลองไปอ่านกันเน้

ความเป็นมาของโทรเลขในเมืองไทย

เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2412 รัฐบาลสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้อนุมัติให้ชาวอังกฤษ 2 นาย จัดตั้งบริษัทก่อสร้างและบำรุงรักษาทางโทรเลขภายในราชอาณาจักรตามคำเสนอขอแต่การดำเนินงานของบุคคลทั้งสองล้มเหลว

ดังนั้น ในปี พ.ศ. 2418 รัฐบาลไทยจึงได้ดำเนินการเอง โดยมอบหมายให้กรมกลาโหม สร้างทางสายโทรเลขสายแรก จากกรุงเทพฯ ไปปากน้ำ (จังหวัดสมุทรปราการ) และวางสายเคเบิลโทรเลขได้น้ำต่อออกไปถึงกระโจมไฟ นอกสันดอนปากแม่น้ำเจ้าพระยา รวมระยะทางยาว 45 กิโลเมตรเพื่อทางราชการใช้ส่งข่าวเกี่ยวกับการผ่านเข้าออกของเรือกลไฟ พ.ศ. 2421 กรมกลาโหมได้สร้างทางสายโทรเลขสายที่สอง จากกรุงเทพฯ ถึงพระราชวังบางปะอิน และภายหลังได้ขยายทางสายออกไปถึงกรุงเก่า (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) เพื่อใช้ประโยชน์ในทางราชการเช่นกัน

ในปี พ.ศ. 2426 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งกรมโทรเลขขึ้นรับช่วงงานโทรเลขจากกรมกลาโหมมาทำต่อไป ได้เริ่มสร้างทางสายใช้ลวดเหล็กอาบสังกะสีเป็นสายแรกจากกรุงเทพฯ ผ่านปราจีนบุรี กบินทร์บุรี อรัญประเทศ ศรีโสภณ ไปถึงคลองกำปงปลัก ในจังหวัดพระตะบอง (สมัยนั้นยังเป็นของไทย) และเชื่อมต่อกับสายโทรเลขอินโดจีนไปถึงเมืองไซ่ง่อน เป็นสายโทรเลขสายแรกที่ติดต่อกับต่างประเทศ ได้เปิดให้สาธารณะใช้เป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2426 ในปีเดียวกันนั้นก็ได้มีประกาศเป็นทางการให้สาธารณชนทั่วไปใช้โทรเลขสาย กรุงเทพฯ-สมุทรปราการ และกรุงเทพฯ-อยุธยา ได้ด้วย

พ.ศ. 2440 กรมโทรเลขได้สร้างทางสายกรุงเทพฯ ไปแม่สอด จังหวัดตาก ไปต่อกับทางสายโทรเลขของอังกฤษไปเมืองมะละแหม่ง และย่างกุ้ง

ทางภาคใต้ได้สร้างทางสายโทรเลขจากกรุงเทพฯ ผ่าน เพชรบุรี ชุมพร ทุ่งสง ไปหาดใหญ่ และสงขลา ต่อมาในปี พ.ศ. 2441 ได้สร้างทางสาย่อจากสงขลาออกไปถึงไทรบุรี (เดิมเป็นของเมืองไทย ปัจจุบันเป็นรัฐเคดาห์ ประเทศมาเลเซีย) และกัวลามุดา เชื่อมต่อกับสายโทรเลขของอังกฤษ ไปปีนังและสิงคโปร์

หลักการทำงานของโทรเลข

เมื่อกดดันเคาะของเครื่องส่งเกิดวงจรปิด กระแสไฟฟ้าทำให้เกิดอำนาจแม่เหล็กรอบขดลวดในเครื่องรับ อำนาจแม่เหล็กและดูดแม่เหล็กมากระทบแกนเหล็ก ทำให้เกิดเสียงจังหวะเดียวกับที่กดดันเคาะ โดยเคาะให้เกิดเสียงเป็นรหัส จึงต้องมีการแปลสัญญาณโทรเลขเป็นสัญญาณข้อความ

โดยมีการกำหนดรหัสในโทรเลขไว้ 2 ลักษณะ คือ เคาะแล้วกดไว้ (กดยาว) กับ เคาะแล้วปล่อย (กดสั้น) ซึ่งแทนด้วย - กับ . ( ขีด กับ จุด ) เรียกรหัสที่ใช้ในการส่งโทรเลขว่ารหัส “มอร์ส”

ข้อดีของโทรเลข คือ

- สามารถส่งข่าวสารและข้อมูลไปได้ระยะทางไกลๆ

- ประหยัดค่าใช้จ่าย เพราะสามารถใช้บริการโทรเลขได้ในราคาถูก

ข้อเสียของโทรเลข คือ

- ต้องแปลรหัสโทรเลขทั้งขณะส่งและขณะรับ ทำให้เสียเวลา

- หากแปลรหัสผิดอาจทำให้ข่าวสารและข้อมูลนั้นๆ มีใจความเปลี่ยนไป

การบริการสารนิเทศด้วยบริการโทรเลขในปัจจุบัน การสื่อสารแห่งประเทศไทย ได้พัฒนาการรับส่งโทรเลขด้วยการใช้เครื่องโทรพิมพ์สมัยใหม่ที่ควบคุมด้วยระบบไมโครคอมพิวเตอร์ และสามารถติดต่อรับส่งได้ด้วยความเร็วสูงถึง 240 คำต่อนาที มาใช้อุปกรณ์รับส่งโทรเลข นอกจากนี้ยังมีการติดต่อชุมสายโทรเลขอัตโนมัติ ทำงานด้วยระบบคอมพิวเตอร์มากกว่า 20 ปีแล้ว ช่วงเวลารุ่งเรืองที่สุดของกิจการโทรเลขจะมีการส่ง-รับถึงวันละกว่า 40,000 ฉบับ

Cradit :

http://blog.hunsa.com/saranchana6410/blog/8689

http://webboard.mthai.com/5/2008-01-18/365529.html

สำหรับแบบฟอร์มต่างๆของโทรเลขมีดังนี้

*คลิกที่ภาพดูรูปใหญ่ครับ*

ใบแจ้งความโทรเลขด้านหน้า

ด้านหลัง (ดูปีพ.ศ.มุมขวาล่างสิ เรายังไม่เกิดเล้ย - -*)

ใบรายงานการใช้โทรเลขประจำวัน

แบบฟอร์มให้ผู้ส่งกรอกเวลาจะส่งโทรเลข (ที่ผมไปส่งหาตัวเองมา ^^)

Cradit picture : http://www.pantip.com/cafe/wahkor/topic/X6539099/X6539099.html

ไปส่งตอนวันจันทร์ที่ 21 เม.ย. ได้วันอังคารล่ะ

เร็วเนอะ (ถึงจะไม่เร็วเท่า E-mail ก็เหอะนะ)

ไปส่งมาที่ไปรษณีย์สามเสนในตรงที่ใกล้กับสถานีรถไฟฟ้าสะพานควายน่ะ

ซองมันจะเป็นแบบนี้

และก็ได้มารู้ตอนหลังว่ามีซองแบบพิเศษด้วย

เราส่งเร็วไปสินะ

(แอบมีเคืองเล็กๆ - -*)

และเมื่อกางออกมาก็จะเห็นเป็นแบบนี้

อ่านข้อความเห็นมั้ย?

ใครสายตาสั้นก็ใส่แว่นก่อนก็ดี

(ผมก็ใส่อยู่แหละ ฮ่ะๆ ^^)

ถ้ายังไม่เห็นก็จะพิมพ์ให้อ่านกันชัดๆเน้

"โทรเลขฉันจะคิดถึงเธอ"

คิดถึงแม้จะรู้จักกันเพียงไม่กี่สิบนาที

แอบรู้สึกเสียดายอยู่เหมือนกันนะ T^T

เพราะรู้สึกว่าบางที่เทคโนโลยีก็ยังไม่เข้าถึงสักเท่าไหร่

ถ้ายังมีโทรเลขอยู่ก็น่าจะสะดวกเหมือนกันเนอะ

ปล.งงหัวกระดาษ ลงปี 1989 ซะงั้น - -*

ปล.2 แล้วคนส่งโทรเลขจะไปทำอะไรล่ะนี่ - -*

ปล.3 แม่บอกว่าคนสมัยก่อนเรียกโทรเลขว่า ตะแล๊บแก๊บ เพี้ยนมาจากคำว่า Telegraph น่ะ

(แม่อำปะเนี่ย ถ้าอำนี่ขายหน้าเยอะอยู่นา - -*)

.

.

.

จบ (อย่างนี้เนี่ยนะ - -*)

[ตอบ Comment] Search Engine ตัวใหม่มาแรงแซง Google

เพื่อเป็นการไว้อาลัยโทรเลข ขอติดไว้ก่อน กร๊ากกก

มาตอบแร้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนส์ 

hiney* : ใครมานทำไม่รู้ว์

ไข่น้อยน่ารัก...Eggii : สุดท้ายก็ไม่มีใครรู้จัก T^T

NBlue2Sky : แวะมาอีกน้าา

boro : แหม search อะไรก็เจอเยี่ยวจิงๆ << o_O" เยี่ยว ! พิมพ์สินะ (ขอให้เป็นแบบนั้น - -*)

VAR : แต่เอนทรี่นี้อัพยาวแหละ ^^

a Little*RabBit : น้องใส่อะไรก็น่ารักเน้ออออ >w< 

Rinna : แหะๆ ขอบคุณที่ชมน้องนะคะ ^^

กะปิ ญ.นันท์'' ★ : ดูมาแล้วเป็นไงมั่งนิ

Jowkun : 555+ เกี่ยวกะหน้าตาด้วยสินะ

+:+:+:+:★U S A M I★+:+:+:+: : นั่นดิ คิดได้ไง 55+

(^_^)/nana : งงกะประโยคคุณพี่จริงๆ - -*

Future Energy : กลับมาแล้วเหรอ ~

.ยัยหนูนามิ← ★ :ในที่สุดชาว Exteen ก็ไม่โดนดัก เซร็งเรยยยย

kunt : เอ๋ ~ เค้าก็กดกันไปได้นินา ???

nobitaキネマ : ตาเถร !

Tao-hu : สุดยอดใช่มั้ยล่าาาา 55+

กิ๊วคุง : เต็มๆเลยสินะ อิอิ

Tongy : เอ่อ... กูไม่กิ๊กนะ - -*

ยัยบ๊อง : แต่บางทีก็ตอบช้านะคอมเมนท์อะ (ช่วงหลังๆดองตลอด - -*)

cii³ : อึ้งไปเลยชิมิ? ของเค้าดีจริงๆ 555

o゜★P r i s z★ ゜o : เล่นเอางงไปหลายคนเลยเนอะ อิอิ

zaya : 555+ โดนไปอีกราย อ้อ แล้วก็อีกอย่าง HBD นะเคอะ ขอให้มีความสุขมากมาย ^^